Bir Dilim Ekmek İçin Utanarak Kapısını Çaldığım Komşumun Evinden Terslenerek Yollandım
Bir akşam karanlığında, gökyüzünde beliren yıldızların gölgesinde yürüyordum. Karnımın guruldaması, akşam yemeklerinin tadını unutturacak kadar derin bir açlık hissi yaratıyordu. O an aklımda, komşumun kapısını çalmaya dair bir cesaret kırıntısı belirdi. İçimdeki çekingenliklerle başa çıkmaya çalışarak o kapıyı çaldım; yalnızca bir dilim ekmek istemek için. Ancak o an, yüreğimle aldığım riskin büyüklüğünü anladım. Her şeyden önce, bu isteğin basitliği beni zor durumda bırakıyordu. Kapı açıldı, ama karşılaştığım yüz bambaşkaydı; sıcaklık ve samimiyet yerine soğuk bir bakışla karşılandım. O an anladım ki, bazen kelimelerin yanı sıra, toplumun oluşturduğu yargılar da en ağır yüklerimizdir.
Diğer Sayfaya Geçiş Yaparak Haberin Devamını Okuyabilirsiniz..