Zarfın içinden çıkan kağıt, yılların eskittiği dokusuyla parmaklarımın arasında hafifçe hışırdayarak açıldı. Annemin el yazısı, o meşhur düzenli ve keskin karakteriyle kağıdın üzerine kazınmıştı. Okumaya başladığımda, odanın içindeki oksijen sanki çekilmiş, nefesim boğazımda düğümlenmişti.
