Bankadaki kibirli veznedar, okuma yazması olmayan o yaşlı teyzeyi “Sırayı meşgul etme, git buradan” diyerek azarladı

Üzerimdeki eski yün hırkaya ve iyice sarındığım, yılların yıprattığı o çiçekli başörtüsüne kimse bakmıyordu. Mahalle bankasının o ağır, rutubet ve bayat çay kokan havasını içime çekerken, kimse bu kambur sırtın altında yatan kadının on yıl önceki o enkazın içinden nasıl sağ çıktığını hayal bile edemezdi. 60 yaşında, elinde eski bir çantayla sırasını bekleyen, okuma yazması olmayan o zavallı yaşlı teyze değildim ben. Sadece rolümü oynuyordum. On yıldır beklediğim o anın, o soğuk ve kusursuz intikamın sahnesi bu bankaydı.

Veznedeki kız, Selin... Dudaklarındaki o ucuz kırmızı ruj ve her hareketinden akan o kibirle bana bakıyordu. Bir zamanlar kocamın, hayatımı, gençliğimi ve servetimi uğruna feda ettiği o kadın. Beni evimden, çocuklarımızın anılarından koparıp atan, kocamla el ele verip beni beş parasız sokağa bırakan o "diğer" kadın. Şimdi bir mahalle bankasında, karşısındaki "başörtülü zavallı teyze"ye bakarken yüzünde iğrenç bir küçümseme vardı. Beni tanımamıştı bile. Onun için sadece sırayı meşgul eden bir kalabalıktım.

"Teyze, bak anlamıyor musun? Bu imza geçersiz, mühür lazım!" diye bağırdı Selin. Sesi tüm şubede yankılandı. "Sırayı meşgul etme, arkandakiler bekliyor. Git bir bilenle gel ya da vaktimizi çalma, hadi!"

Arkada bekleyen orta yaşlı bir adam, "Yahu teyze, gerçekten vaktimiz kıymetli. Bir emekli maaşı alacaksın diye hepimizi burada diktin," diye homurdandı. Bir başka kadın ise söze girdi: "Böylelerini aslında içeri bile almayacaksın, hem işi bilmiyorlar hem de gelip burada kalabalık yapıyorlar."

Gözlerim doldu, ama bu defa acıdan değil. On yıl boyunca biriktirdiğim o intikam ateşiyle yanan gözlerimi saklamak için başımı daha da öne eğdim. Sesimi titreterek, "Kızım, okumam yok ama evladım dedi ki bu kağıtla hallolur..." dedim.

Selin ellerini masaya vurdu. "Evladın da senin gibi cahil demek ki! Git buradan diyorum sana, polis mi çağıralım?"

Tam o sırada otomatik kapı açıldı. Şube bir anda sessizliğe gömüldü. devamı icin sonrki sayfaya gecinz..