Beyefendi… annem uyanmıyor

Kızın cümlesi, sadece bir talep değil, aynı zamanda bir umut ışığıdır. Hayatta kalmanın, sevginin ve ailenin kıymetini en derinlerde hissetmeye başlarız. Her birimizin içindeki çocuk, annesine ihtiyaç duyar; çünkü hayatın zorlukları karşısında, ona duyulan özlem, en karanlık anlarda bile bir parıltı oluşturur. Sonuçta, annelerimiz, yalnızca bedenlerimizden değil, ruhlarımızdan da bir parça taşır;




bu bağ koparsa, derin bir boşluk kalır. Küçük kızın fısıldadığı bu cümle, belki de hepimizin içindeki kaygıyı açığa çıkarıyor. Sevgi, sabır ve anlayışla beslenen ilişkiler, karanlıkta bile birer yıldız gibi parlamalıdır. Ayrıntılar diğer sayfada...Haberin devamını okumak için gorsel üzerınden diğer sayfaya geçiş yapınız.