Cenazeden sonra üvey anne çocuğu karda bıraktı: “Miras benim.”

Varlıklı iş insanının gösterişli cenazesi sona erer ermez, on yaşındaki Alex kendini dondurucu bir ormanın kıyısında, tenha bir yolun ortasında buldu. Babasının ölümünden iki yıl önce hayatlarına giren üvey annesi Victoria, lüks aracın kapısını açıp çocuğu dışarı bıraktı. Yüzünde en ufak bir merhamet izi yoktu. “Bütün servet artık bana kaldı. Sen ise fazlalıksın. Bir daha da karşıma çıkma,” diyerek gaza bastı. Kar taneleri Alex’in yüzüne çarparken siyah cip gözden kayboldu; küçük çocuk hem babasını hem de güvenliğini aynı gün kaybetmişti.

Victoria ise şehre doğru ilerlerken kendini galip ilan etmişti. Eşinin ani ölümüyle tüm mal varlığının sahibi olduğunu sanıyordu. Fakat onun planlarını bozan biri vardı. Yıllardır ailenin yanında çalışan sadık şoför, Victoria’nın davranışlarından kuşkulanmış ve gizlice peşine düşmüştü. Donmak üzere olan Alex’i bulup güvenli bir yere götürdü. Victoria ise hiçbir şeyden habersiz, zaferini kutlamak için bir aylık lüks bir tatile çıktı.