Kocam, Kızımızın En Mutlu Gününde Bana Boşanma Evraklarını Uzattı.

Kemal Bey'in evine vardığımızda saat henüz sekize gelmemişti. Ece'nin gözleri ağlamaktan kıpkırmızıydı. Yeni evli olmasına rağmen balayını bile düşünemeyecek durumdaydı. Ben ise hâlâ dün gece yaşadıklarımızın gerçek olduğuna inanmakta zorlanıyordum.

Kapıyı Kemal Bey açtı. Yıllardır dimdik duran o adam, sanki bir gecede on yıl yaşlanmış gibiydi.

Bizi doğruca mutfağa aldı. Masanın üzerinde kalın dosyalar, tapular ve birkaç eski zarf duruyordu. Bir fincan kahve bile hazırlamamıştı. Konunun ciddiyeti yüzünden bunu düşünecek hâli yoktu.

"Birazdan avukatım gelecek," dedi. "Ama önce gerçeği benden duymanızı istiyorum."

Ece sessizce elimi tuttu.

Kemal Bey derin bir nefes aldı.

"Koray'ın size yaptığı şeyi affetmeyeceğim. Çünkü bu sadece bir boşanma meselesi değil."

Ben hiçbir şey söylemeden onu dinledim.

"Yaklaşık üç yıl önce ağır bir kalp krizi geçirdim. O sırada bütün mal varlığımı gözden geçirdim. Şirket hisselerimi, arsalarımı ve yatırımlarımı kime bırakacağımı belirledim."

Masadaki dosyalardan birini açtı.

"Koray, vasiyetimin tamamını kendi üzerine bırakacağımı sandı."

Şaşkınlıkla yüzüne baktım.

Kemal Bey başını iki yana salladı.

"Hayır. Çünkü yıllardır şirketi ayakta tutan kişinin aslında sen olduğunu biliyordum, Rüya."

Ece şaşkınlıkla bana döndü.

Ben ise ne diyeceğimi bilemedim.

Evliliğimiz boyunca şirketin muhasebesini, finansını ve birçok önemli kararını ben yönetmiştim. Ama Koray her başarıyı kendi başarısı gibi göstermişti.

Kemal Bey devam etti.

"Ben her şeyi görüyordum. Koray'ın sandığından çok daha fazlasını."

Tam o sırada kapı çaldı.

Avukat içeri girdi, çantasını masaya bıraktı ve dosyaları açtı.

Kemal Bey konuşmaya devam etti.

"Altı ay önce vasiyetimi değiştirdim."

Avukat önümüzde resmi belgeleri açtı.

Şirket hisselerinin yüzde yetmişi...

Yazlık ev...

Çiftlik...

Kiralık iş merkezleri...

Hepsi benim ve Ece'nin adına bırakılmıştı.

Koray'a ise yalnızca sembolik bir pay ayrılmıştı.

Ece şaşkınlık içinde belgeleri inceliyordu.

"Neden?" diye fısıldadı.

Kemal Bey'in cevabı çok netti.

"Çünkü karakter mirastan daha değerlidir."

Sonra ikinci dosyayı açtı.

"Koray bunu bilmiyordu."

Meğer Koray son aylarda babasını sürekli ziyaret ediyor, onu bakım evine göndermesi için baskı yapıyor, mal varlığını erkenden devretmesini istiyormuş gorsele ilerleyn devamı sonrki sayfda....