‘Sakın kıpırdama.’
Görevlinin sesi o kadar sert çıkmıştı ki elimdeki şişeyi bıraktım. Plastik zemine çarpıp yuvarlandı. Yatağın altından aynı anda ince bir hışırtı yükseldi. Görevli Kemal Bey, fenerini çevirdiği noktadan gözünü ayırmadan geri çekildi. 'Orada bir canlı var,' diye fısıldadı. 'Hem de yalnız değil gibi.'
Kalbim hızla çarpıyordu. 'Ne gördünüz?' diye sordum. 'Önce pencereyi aç,' dedi. 'Sonra dışarı çıkalım. Dokunmayacağız.' Birkaç adım geri giderken yerdeki şişelerden biri hafifçe oynadı. Bu kez hareketi açıkça gördüm. Sanki yatağın altında biri nefes alıyordu.
Koridora çıktığımızda Kemal Bey apartman yöneticisini aradı. O da belediyenin ilgili birimine haber verilmesini önerdi. Ben gece duyduğum inleme sesini anlatınca Kemal Bey'in yüzü daha da karardı. 'Üst katın yaşlı sakini, Mebrure Hanım, kaybolmuştu ya...' dedi. 'Onu düşündün mü?' Başımı salladım. Düşünmüştüm; hem de defalarca.
Mebrure Hanım'ın dairesi bizimkinin bir üst katındaydı. Tek başına yaşardı. Hastaneden döndükten sonra hiçbir komşuya görünmemiş, kapısını açmamıştı. Birkaç kişi akrabalarının yanına gittiğini sanıyordu. Oysa kimse kesin bir şey bilmiyordu. İnsanın ortadan kaybolmasına bu kadar çabuk alışılabilmesi içimi üşüttü.
Uzmanlar Sabahları Haşlanmış Yumurta Yemenin Neden Olduğu
3 bit birgün bir kadının
KEMİK AĞRISI ÇEKENLERE