Yeni doğmuş bebeğimi kucağımda tutuyordum ki amcam hastane odasına girdi ve bo

Amcam sessizce hastane perdelerini kapattı, sonra işitme cihazlarını çıkarıp tepsiye koydu. “Gözlerini kapat, tatlım,” dedi bana usulca.

Fakat sert yüzlü kayınpederim amcamın kolundaki solmuş askeri dövmeyi görünce ve midesi bulanacak kadar bembeyaz kesilince, kocamın hayatının en büyük hatasını yaptığını anladım.

BÖLÜM 1

Oğlum ilk kez ağladığında, kocam güldü.

Hastane yatağımın yanına oturdu, boğazımda yayılan mor izlere baktı ve “Şimdi bu ailenin reisi kimmiş biliyor,” dedi.

Bebeğimi göğsüme daha da bastırdım, dışarıdaki hemşirenin sessizliğimdeki titremeyi duymasını umdum. Ama Evan çoktan tüm doğum katını büyülemişti. Şirketinden gelen çiçekler odayı doldurmuştu. Pencerenin yanında, üzerinde “ŞİMDİYE KADARKİ EN İYİ BABA” yazılı gümüş bir balon sallanıyordu.

Babası Douglas Harlan, deri ceketiyle, kollarını kavuşturmuş, korkunun aile yadigarı olduğunu düşünen erkeklerin takındığı türden bir sırıtışla perdenin yanında duruyordu.

“Bu kadar abartma Serena,” dedi Douglas. “Kadınlar doğum yaptıktan sonra duygusallaşırlar.”

Evan sırıttı. “İsim konusunda tartışmaya çalıştı. Oğlum benim soyadımı alacak. Kurallar benim.”

Bebeğimin minik yumruğu elbisemin üzerinde açıldı. Acıyı, öfkeyi ve aşağılanmanın metalik tadını yuttum.

“Adı Owen,” diye fısıldadım.

Evan’ın sandalyesi yere sürtünerek gürültü çıkardı. “Ne dedin?”

O ayağa kalkamadan kapı açıldı.