Zorba Çocuklar Kardeşimin Tek Ceketini Yırttı

21 yaşındayım. Adım Kerem. Anne ve babamızı bir trafik kazasında kaybettikten sonra, küçük kız kardeşim Selma'nın hayattaki tek kimsesi ben oldum. Onun için üniversiteyi ve kendi hayallerimi tamamen bir kenara bıraktım.

Birkaç hafta önce Selma, okuldaki diğer kızların giydiği o moda ceketlerden bahsetti. Hiç yalvarmadı ama ne kadar çok istediğini biliyordum. Boğazımdan kısıp, öğün atlayıp, fazla mesai yaparak zar zor biriktirdiğim parayla ona o ceketi aldım. Hediyeyi verdiğimde boynuma öyle bir sarıldı ki nefesim kesildi. "Bunu her gün giyeceğim abi!" demişti.

Ve düne kadar da giydi... Ta ki eve gözyaşları içinde, yüzü kıpkırmızı ve elleri titreyerek dönene kadar.

Ceketi paramparça edilmişti! Okuldaki bazı zorba çocuklar onunla alay edip ceketini çekiştirerek yırtmışlardı. Selma kendi üzüntüsünü unutup "Özür dilerim, bunun için ne kadar çok çalıştığını biliyorum" diye hıçkırarak ağlıyordu.

O gece oturup ceketi yamalarla diktik. Eskisi gibi görünmüyordu. Ona giymek zorunda olmadığını söylediğimde bana bakıp, "Gülseler de umurumda değil. Bu ceket dünyadaki en sevdiğim kişiden," dedi. Ve bu sabah o yamalı ceketle cesurca okula gitti.

Sadece bir saat sonra telefonum çaldı. Arayan okul müdürüydü.

Çocukların daha da kötü bir şey yaptığını düşünerek mideme kramplar girdi. Müdür titreyen bir sesle, "Kerem Bey... HEMEN okula gelmeniz gerekiyor," dedi.

Neredeyse telefonu elimden düşürüyordum. "Ne oldu?" diye sordum paniğe kapılarak.

Hatta derin bir sessizlik oldu. Sonra müdür yutkunarak şu korkunç cümleyi kurdu:

"Bunu KENDİ GÖZLERİNİZLE görmeniz lazım..."

Telefonu nasıl kapattığımı, çalıştığım atölyeden nasıl fırladığımı hiç hatırlamıyorum. Gözümün önünde sadece Selma'nın o titreyen çenesi, yaşlı gözleri ve mahvolmuş ceketi vardı. Zorba çocukların ona fiziksel bir zarar verdiğini, o yamalı ceketi üzerinden zorla çıkarıp onu herkesin içinde daha da beter aşağıladıklarını düşünüyordum. Okula giden o on beş dakikalık yol bana koca bir ömür gibi geldi. Direksiyonu sıkmaktan parmak boğumlarım bembeyaz olmuştu devamı icin sonraki syfaya gecinz...