Önce otelin düğün koordinatörünü arayıp nikâhın başlangıcını saat ona ertelemesini istedim. Şevket’e açıklama yapmak zorunda olmadığımı söyledim; güvenliğimi önemsediğimi ve yanımda avukatımın olacağını belirttim. Ardından dedemin fonunu yöneten birime, hiçbir aktarım talebimin işleme alınmaması için Sevgi Hanım aracılığıyla yazılı bildirim gönderdim.
Saat ona doğru Avukat Sevgi Tan odama geldiğinde beni perukla değil, gelinliğimin içinde dimdik ayakta buldu. Başım kazınmıştı; kulaklarımda küçük inci küpeler, elimde koyu renk deri dosya vardı. Bana birkaç saniye baktı, sonra yalnızca başını salladı.
“Hazır mısın?” diye sordu.
“Evet,” dedim. “Bu kez gerçekten.”
Dosyanın içine Şevket'in notunu, telefon mesajlarının çıktısını, bir önceki gün gönderilen evlilik sözleşmesi ekiyle ilgili yazışmaları ve aktarım belgelerini yerleştirdik. Aktarım belgelerinin en önemli özelliği, benim imzam olmadan hiçbir hüküm doğurmamasıydı. Dedemin kurduğu miras yönetim fonu öyle aceleyle el değiştirecek bir kasa değildi; belli prosedürlerle, yalnızca benim açık onayımla hareket edebilen korunaklı bir yapıydı. Bu bilgi, o sabah bana sandığımdan daha büyük bir güç verdi.
Basın camiasından gelen acı haber
Gece saatlerinde gelen ilk ihbarla
Daha 17 Hakkında Detaylar