Altı Yıl Boyunca Her Gün Aynı Kargayı Besledi… Bir Sabah Gelmeyince Kadın Korkunç Gerçeği Öğrendi

O gün eve döndüğünde mutfağa geçti, sandalyeye oturdu ve uzun süre kıpırdamadı. Altı yıl boyunca her sabah gelen, sesini tanıyan, avucuna konacak kadar güvenen o canlı… Belki de tam da bu güven yüzünden zarar görmüştü.

Ertesi sabah yine balkona çıktı.

Elinde yine kırıntılar vardı.

Ama bu kez beklemek için değil.

Kırıntıları korkuluğa bıraktı ve ilk defa yüksek sesle konuşmadı. Sessizce gökyüzüne baktı. İçinde tuhaf bir boşluk vardı; bir dostu kaybetmenin, hem de kimseye anlatamayacağı bir dostu kaybetmenin boşluğu.

Günler geçti.

Bir sabah, tam içeri dönmek üzereyken korkuluğa bir gölge düştü. Kadın yavaşça başını çevirdi. Genç bir karga, ürkek adımlarla kenara konmuştu. Tüyleri daha mat, bakışları daha çekingendi. Kadına baktı, sonra kırıntılara.

Kadın nefesini tuttu.

Kuş hemen yaklaşmadı. Bir süre bekledi. Sonra bir kırıntıyı kapıp hızla geri çekildi. Kadın kıpırdamadı. İçinde bir umut kıvılcımı yanmıştı ama bunu bastırdı. Bu başka bir kuştu. Başka bir hayat.

Ertesi gün genç karga yine geldi.

Bu kez biraz daha yaklaştı.

Kadın konuşmadı ama avucunu yavaşça açtı. Kuş tereddüt etti. Uzun bir an boyunca göz göze geldiler. Kadın o bakışta tanıdık bir şey aradı; eski dostunun izini, bir hatırayı, bir işareti…

Kuş bir adım daha attı.

Ve ilk kez avucundan yedi.

Kadının gözleri doldu. Ama bu gözyaşı sadece hüzünden değildi. Anladı ki altı yıl boyunca kurduğu bağ kaybolmamıştı; bir canlıdan diğerine, güvenden cesarete devrolmuştu. Belki ilk karga artık yoktu. Ama bıraktığı şey — güven — hâlâ yaşıyordu.

Kadın o sabah ilk kez yeniden konuştu.

“Günaydın,” dedi yumuşak bir sesle.

Kuş başını hafifçe yana eğdi.

Aynı hareket.

Kadın gülümsedi.

Bazı dostluklar biter. Ama bıraktıkları iz, yeni başlangıçlara yol gösterir. O balkon artık sadece bir bekleyiş yeri değildi. Bir vedanın ve bir devamın aynı anda yaşandığı yerdi.

Ve kadın o sabah şunu anladı:

Kaybettiklerimiz geri gelmez belki…
Ama sevgi, bir yolunu bulup yeniden konacak bir korkuluk bulur.