DÜĞÜNÜMÜN EN MUTLU ANINDA KOCAMIN YAPTIĞI O “ŞAKA” HAYATIMI KARARTTI — ABİMİN HERKESİ ŞOK EDEN HAREKETİ İSE UNUTULMAZDI

Eşim bütün gece boyunca aradı, yüzlerce mesaj attı. Hepsi aynı şeyi söylüyordu: "Çok abarttınız, sadece bir düğün geleneğiydi, herkes gülüyordu." Oysa kimse gülmüyordu. O, kendi aşağılık kompleksini benim en mutlu günümde beni küçük düşürerek tatmin etmeye çalışmıştı. Onun için eğlence, başkasının acısı üzerinden kurulan bir şeydi.

Ertesi sabah kapımızda bitti. Elinde çiçeklerle, sanki hiçbir şey olmamış gibi "Hadi evimize gidelim," dedi. Abim kapıyı açtı ve içeri girmesine bile izin vermedi. Ben ise arkasından seslendim: "Evimize değil, mahkemeye gideceğiz. Bir kadının en özel gününü ona dar eden bir adamla bir ömür geçiremem. Sen daha saygının ne olduğunu bilmiyorsun."

Olaydan sonraki birkaç hafta çok zor geçti. Dedikodular yayıldı, bazıları "Bir pasta için yuva mı yıkılır?" dedi. Ama en yakınlarım, o gün orada olanlar, abimin neden o kadar sert tepki verdiğini biliyordu. Çünkü mesele sadece pasta değildi; mesele sınırların ihlal edilmesi, sevdiğin insanın duygularının hiçe sayılmasıydı.

Aylar sonra boşanma davası bittiğinde, adliyeden abimle beraber çıktım. Gökyüzü o düğün gününden bile daha parlaktı. Abim omzuma kolunu attı ve "Babam görseydi seninle gurur duyardı," dedi. O an anladım ki; gerçek sevgi sizi başkalarının önünde küçük düşüren değil, düştüğünüzde elinizden tutup kaldıran, hatta gerekirse tüm dünyayı karşısına alan kişidir.

Bugün geriye dönüp baktığımda, o gün o pastanın yüzüme çarpmasının aslında hayatımın en büyük şansı olduğunu görüyorum. Eğer abim o gün o sandalyeyi itip ayağa kalkmasaydı, belki de bir ömür boyu "şaka" adı altında ruhu hırpalanan o kadın olarak kalacaktım. Şimdi ise başı dik, onuruyla yaşayan ve ne istediğini bilen bir kadınım. Ve en önemlisi, bir daha asla kimsenin benim mutluluğumu bir espri malzemesine dönüştürmesine izin vermeyeceğim.