Tamircinin Tadilatı Bitince Beni

Kapıyı çaldığımda saat sabahın yedisiydi. Ustamın dükkânı her zamanki gibi demir panjurlarını yarıya kadar indirmiş, içeriden gelen çekiç sesleriyle birlikte “açığım” mesajı veriyordu. Ama o gün farklıydı. Panjur tamamen açıktı, vitrindeki “Tadilat nedeniyle kapalıyız” yazısı sökülmüş, yerine boş bir çerçeve asılmıştı. İçeri girdiğimde beni karşılayan manzara, on yıldır alıştığım o dağınık atölyeden bambaşkaydı: raflar düzenlenmiş, tezgâh cilalanmış, hatta köşedeki eski radyo bile çalışır hale getirilmişti.