Babam Ölmeden Önce Yatağının Altına Bakmamı İstedi, Sakladığı Kutuyu Açınca Hayatımın En Büyük Sırrıyla Yüzleştim

Mektup titreyen ellerimin arasından kayıp dizlerime düştü. İlk satırda yazanları yeniden okudum.

"Kuzum, annenin öldüğü gün hakkında sana bütün gerçeği anlatmadım."

Kalbim öylesine hızlı atıyordu ki bir süre nefes alamadım. Babamın ölümünden yalnızca üç hafta geçmişti. Şimdi de çocukluğum boyunca doğru bildiğim her şeyin değişebileceğini hissediyordum.

Mektubu yeniden kaldırdım.

"Beliz, annenin bir trafik kazasında öldüğünü söyledim. Bu doğruydu. Ama o gece neden yola çıktığını senden sakladım. Çünkü o yolculuğa çıkmasına ben sebep oldum."

Gözlerimi kapattım. Annemi hatırladığım en eski görüntü, mutfakta saçlarımı tararken söylediği şarkıydı. Ölümünü sorduğumda babam hep kısa cevaplar verirdi. Yağmurlu bir gece, kaygan bir yol, kontrolden çıkan bir araba...

Mektupta anlatılanlar ise bambaşkaydı.

Babam, annemin ölümünden birkaç ay önce işini kaybetmiş. Bunu annemden saklamış. Evimizin kirasını ödemek için borç almış, sonra borçları başka borçlarla kapatmaya çalışmış.

Annem gerçeği öğrendiğinde aralarında büyük bir tartışma çıkmış.